Mostrando entradas con la etiqueta humor. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta humor. Mostrar todas las entradas

viernes, 4 de septiembre de 2020

PAZ MONTES: "Me lo papo vivísimo"


 









A miña nai, Paz Montes, conseguiu poñer unha frase de moda na Cadena SER.

A frase en cuestión "Me lo papo vivísimo" e formaba parte dunha colaboración que fixo na sección de Alberte Montes no programa LA VENTANA.

AQUÍ o programa no que lle saíu de forma improvisada, a partir do minuto 11:38.

martes, 1 de septiembre de 2020

UN XOGO DE 'FRASEOLOXÍA GALEGA'

O xogo ou exercicio consiste en ordear as seguintes frases do 1 ao 10 sendo o número 1 o estado de benestar máximo para un galeg@ e sendo o 10 a situación de benestar mínima.

Aquí as FRASES desordeadas que contestan á pregunta COMO ESTÁS? para que fagades a vosa propia clasificación:

-"NON HAI QUEIXA"

-"IMOS TIRANDO"

-"DIOS, LÉVAME PRONTO"

-"TIVEN DÍAS MELLORES"

-"ESTOU MELLOR QUE QUERO"

-"NON TAN BEN COMA TI"

-"ESTOU PARA O ARRASTRE"

-"MAL NON ESTOU, PERO BEN TAMPOUCO"

-"PODÍA ESTAR MELLOR"

"ESTOU QUE XA É MOITO"




lunes, 24 de agosto de 2020

SOLUCIÓNS GALEGAS

A quen non se lle rompeu algunha vez unha chancla, verdade... Velaquí un 'amaño' de urxencia que vin este pasado sábado. Un cable para substituír a peza que amarra a tira de suxección superior coa suela.

Non quedará moi estético pero fai a súa función. HIGH TECH made in Galiza, solución provisional que igual se converte nun 'PROVISIONAL PARA SEMPRE', tamén volo digo.


viernes, 24 de febrero de 2017

ROSALÍA SEMPRE VIVA

Hoxe cúmprense 180 anos do nacemento de Rosalía de Castro, unha peza importante do Rexurdimento Galego e referende cultural do país.
En homenaxe a ela e tamén a un amigo que decidiu "escapar" da tiranía de internet e do móbil vai este retrato e esta poesía.



ADEUS LÍOS


Adeus IOS,adeus ANDROID,
adeus trebellos pequenos,
adeus VISTA dos meus ollos,
non sei cando nos veremos.

Miña TECLA, miña TECLA,
TECLA coa que m’eu criei,
TECLIÑA que quería tanto,
MENSAXIÑOS que mandei.

FACEBOOCK, TWITTER E WHATSAPP,
modas que move o tempo,
pasatempos viciadores,
que me poñían contento.

WIFI e DATOS MÓVILES,
noites longas no WHATSAPP,
compañías tristes e enfurecidas
por non estar polo que hai que estar.

Palabriñas de solteiras
que me ofrecían diversión,
flirteos no BADOO,
¡adeus, para sempre adeus!

¡Adeus Gloria! ¡Adeus Roberto!
Deixo as REDES onde nacín,
deixo o MÓBIL que aborreso,
por un mundo que perdín.

Deixo estraños por amig@s,
deixo o virtual polo real,
deixo, en fin, canto ben quero...
¡Quen puidera non deixar!



Xosé Manuel Fdez © 

lunes, 20 de febrero de 2017

ESTACIONAMENTO "PERFECT"















O condutor deste coche merecía facerlle a ola por aparcar como aparcou. Un Seat Arosa perfectamente encaixado entre o cruceiro e o contenedor nunha das entradas do Parque de Bonaval en Compostela. Impresionante!